Het zwarte gat

Het zwarte gat

De examens zijn amper twee weken voorbij en ik weet nu al niet meer waar ik het moet zoeken. De verveling is slopend. En het maakt me niet uit dat iedereen dolgraag in mijn schoenen zou willen staan (‘pfff Anne, vijf weken eerder vrij, ik zou er een moord voor doen’), ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Behalve constant het nummer I just don’t know what to do  van Dusty Springfield te draaien, neuriën en, in een moedige bui, te zingen. En ik weet best wel wat ik eventueel zou kunnen doen met mezelf, maar zelfs daar heb ik even genoeg van. En natuurlijk zou ik ontzettend veel kunnen doen. Er zijn tientallen Netflix-series die ik zou kunnen volgen. Niet helemaal nutteloos, want door mee te kunnen praten met de rest vergroot ik mijn maatschappelijke waarde. Maar Netflix, tja, ik ben er een beetje op uitgekeken en ik heb in mijn hele leven maar één serie volledig afgekeken (meerdere keren zelfs) en dat is Gooische Vrouwen. Geef me een dialoog en ik maak ‘m voor je af. Grey’s Anatomy ging naar de perifierie van mijn bewustzijn (VWO Nederlands-examen, iemand?) toen de musicalaflevering zijn intrede deed (wel een methode om je tv-serie van een acht naar een dikke drie te helpen, mocht dat als producer je wens zijn) en Gossip Girl ging alleen nog maar over drama die ik niet kon volgen of waarvan ik niet begreep waarom mensen er zo dramatisch over doen. House of Cards kijk ik momenteel, maar vind ik ook een beetje irritant vanwege 80% van de cast die nogal vervelend is. Dexter kijk ik met Lou, mijn beste vriendin,, dus daar mag ik me niet aan wagen tenzij zij naast me zit. En met Alex kijk ik Prison Break, maar alleen onder het mom ‘afmaken waar je aan begonnen bent’, al neem ik dat met alle series behalve deze niet zo nauw. Ik wil eigenlijk ook niet dat hij dit avontuur zonder mij afmaakt. Alsof we samen een maand naar Australië gaan en ik na drieënhalve week zeg: joe, ik heb er geen zin meer in, zie je thuis weer! En dan het vliegtuig pak.

Verder zijn er duizenden interessante documentaires en films die ik kan kijken, die niet alleen amuserend zijn maar ook mijn culturele kennis opschroeven en ik dus misschien wel geïnspireerd word om ook iets bij te dragen aan de cultuur of zo. Maar dat is het dus, ik ben uitgekeken. Ik wil in actie komen. Rennen, zei je? Vanochtend gedaan, maar na drie kwartier ben ik dat ook wel weer zat. We moeten het niet te gek maken. Bakken en koken doe ik ook volop, alleen mijn gewoonte om drie keer zoveel troep achter te laten na het produceren van een relatief simpel maaltje gaat me tegenstaan. Het enige waar ik nog zin in heb is werken, want dan kan ik geld verdienen. En hoe meer geld ik spaar, hoe meer ik heb om op onze Interrail te verslonzen aan benodigdheden als drankjes op een terras (niet te vaak), plaatselijke lekkernijen en leuke uitjes. Dus dit zwarte gat zal weldra opgevuld worden met duizenden herinneringen en indrukken, nu is het echter nog drie weekjes (waarvan twee in euforie van mijn behaalde examen, hopelijk) uitzitten. Netflixend. Met een zelfgebakken haverreep in mijn ene hand. En een kop koffie in mijn andere. Het enige goedje wat me ervan weerhoudt dat ik niet helemaal in een diepe zomerslaap val.

 

X

Het verlossende telefoontje, en dan?

Over zeven dagen precies om deze tijd heb ik de examenuitslag gehoord, en als ik al mijn examens een beetje naar behoren heb nagekeken kloppen mijn verwachtingen en ben ik dan dus gewoon geslaagd! Eindelijk af van het VWO en op naar de universiteit, genoeg reden voor een feestje dus. Aangezien het nu half een is en ik opeens overvallen word door een euforisch gevoel waarmee ik onmogelijk in slaap kan vallen, even een kort lijstje van alles waar ik me op verheug als dat examen eindelijk in de pocket is.

  1. Ik heb officieel vakantie!

Oké, oké, eigenlijk rust ik al ruim twee weken op mijn lauweren, maar volgende week woensdag is ook mijn laatste matchingdag in Amsterdam waarvoor ik nog een online tentamen moet maken. Dus het is echt wachten tot het verlossende telefoontje tot ik vind dat ik ook echt daadwerkelijk vakantie heb. Niet dat ik dan de hele dag kan Netflixen, want ik ga nog ijs scheppen, oppassen (sparen voor… oké, dat vertel ik straks) en ik wil ook nog een beetje in shape blijven dus ook mijn hardloopschoenen gaan het nog vaak met me te stellen krijgen. Maar het idee dat ik, als ik zou willen, van ’s ochtends tot ’s avonds in mijn bed zou mogen liggen meuren is toch een hemels idee?

 

2. De interrail is dichterbij

Er is weinig waar ik zo naar uitgekeken heb in mijn leven als deze drie weken durende Interrail met mijn beste vriendinnetje door Europa. Ik zie het daadwerkelijk als de reis waardoor ik een verantwoordelijke, zelfstandige vrouw wordt die zonder iemands hulp haar boontjes kan doppen. In werkelijkheid zal ik na deze reis hooguit weten hoe het Europese spoorwegenstelsel in elkaar zit (of ik begrijp het nog minder) maar fantaseren mag altijd. Met z’n tweetjes naar Oost- en Zuid-Europa, zeven landen bezoeken in 22 dagen. Met ons rugzakje. Superspannend, maar des te gaver.

 

3. Nooit … meer… wiskunde

Need I say more? Nee, dat dacht ik ook niet

 

4. Oui oui, à Paris

Midden augustus is mijn tante, die in Nanterre woont (een wijk net buiten Parijs) op vakantie en ze was zo lief om haar appartement voor mijn broer en mij beschikbaar te stellen. Dat hoefde ze geen twee keer te zeggen. We hebben nog geen specifieke datum afgesproken, maar ergens middenin de maand zullen we (Michael, zijn vriendinnetje, mijn vriendje en ik) afreizen naar de Franse hoofdstad om daar stokbroodjes naar binnen te schuiven, de Eiffeltoren aan te raken en onze Franse vocabulaire op de proef te stellen.

 

5. Beginnen met mijn studie

Mits de matchingperiode waar ik nu in zit niet helemaal rampzalig verloopt en ik niet met spoed word verzocht een andere studie te zoeken, ga ik een mediastudie doen aan de Universiteit van Amsterdam en ik ben er erg enthousiast over! Want zie punt 3, en natuurlijk de interessante nieuwe vakken, nieuwe mensen, nieuwe stad, nieuwe ervaringen en een nieuwe kans om mensen het idee te geven dat ik ook gewoon normaal ben (grapje, dat gaat niet lukken). En een stap dichterbij mijn droombaan: redactrice bij De Wereld Draait door 😉 Of bij de Cosmopolitan. Glamour mag ook.

 

 

6. Feestjûh!

Even alle groteske toekomstdromen daargelaten; de dag van de examenuitslag wordt natuurlijk gekkenhuis. Ouders uitzinnig (hoeft ze nooit meer naar die saaie ouderavonden ;)), vriendinnen blij, examenfeestjes, likes verzamelen op Facebook met een rugtas-aan-de-vlag-foto: ik kan haast niet wachten!

 

Komend weekje is dus een beetje stilte voor de storm. Ik probeer er heus wel van te genieten hoor, maar dat wachten op die uitslag duurt langer dan verwacht en ik wil zo graag weten wat mijn cijfers zijn. Pfff… Nou ja, leven in ’t moment, zeggen ze toch? Toch leg ik alvast heel on-mindful de champagne alvast koud, ter voorbereiding voor donderdag de 16e

 

Liefs, Anne