Kleine geluksmomentjes #3

♥ Als eerste een presentatie doen en dus 1. mildere beoordeling hebben, en 2. klaar zijn met die opdracht en me weer op andere dingen kunnen focussen.
♥ De film Singin’ in the rain. Ja, ook leuk om te kijken als het buiten dertig graden is zoals afgelopen dinsdag.
♥  De soundtrack van een van de vetste films van 2014: Whiplash. Kan niet stoppen met luisteren en hij blijft maar op repeat. En dat is vaak, aangezien het nummer nog geen twee minuten duurt. En de rest van het album is ook het beluisteren waard!
♥ Bij de opnames van College Tour zijn, met de CEO van Netflix als gast. Het was erg interessant, en bij tv-opnames zijn blijft altijd een bijzondere aangelegenheid.
♥ Nog steeds trouw op schema zijn van mijn 15 kilometer-doel met Nike, en nu zeker weten dat ik het schema ook echt ga afmaken.
♥  Door te ruilen met een collega onverhoopt de hele zaterdag vrij zijn en heerlijk kunnen doen waar ik zin in heb. In mijn eentje. Dat werd: hardlopen, een film kijken, koken en een carrot cake bakken.
♥ Het superlekkere warme weer van de afgelopen week natuurlijk.
♥ Maar ook het afkoelen van dit weer. En weer naar buiten kunnen zonder plakkende kleren en glimmend voorhoofd.
♥ Het ontdekken van de metro in Amsterdam. Veel koeler, sneller, rustiger en efficiënter. Tja, beter laat dan nooit.
♥ Een nieuw buikriempje dat ik bij H&M heb gekocht, waar mijn telefoon en sleutel in kunnen zonder dat ik iets voel shaken terwijl ik ren.
♥ Al shoppend op de Kalverstraat om mijn nummer gevraagd worden. Het maakt niet uit dat ik een vriendje heb en er ook geen behoefte aan heb, en de jongen in kwestie ook geen Chris Hemsworth was: het bleef goed voor mijn ego 😉
♥ De hele zondag doorbrengen met mijn oppaskindjes.
♥  Na twee weken nauwelijks contact met mijn beste vriendin kwam ze langs op werk en hebben we de hele avond gezellig lopen kletsen. Misschien dat onze levens nu een beetje langs elkaar lopen, maar als het moeilijk wordt kun je dus altijd tijd maken!
♥ De wentelteefjes die super gelukt waren, op zaterdagochtend.
♥  De schone lakens van mijn fris opgemaakte bed. Afgemaakt met een citroenspray die ik te pas en te onpas op alles spray om de illusie te wekken dat het schoon is. Alhoewel dat dus niet opgaat voor het bed; die is ook echt schoon

Wat waren jouw geluksmomentjes van de afgelopen tijd? En vergeet je soms ook van de ‘kleine dingen’ te genieten, ondanks dat je weet dat dit bijdraagt aan je humeur?

Liefs!

Bron kopafbeelding: hier 

Throwback Thursday: icecream, baby!

Met de mussen die van het dak vallen, kon ik geen geschikter onderwerp bedenken voor deze throwback thursday. Alhoewel, ijsjes zijn elk moment van het jaar wel een goed idee. Nu vind ik dat, vroeger vond ik dat zeker ook. Ik was gek op ijsjes na het eten, en hoewel het geen vaste prik was (we aten sowieso bijna nooit toetjes thuis), heb ik warm… eh, koude herinneringen aan het brede scala aan ijsjes wat we altijd haalden bij strandtenten in Rosas of gewoon bij het buurtwinkeltje om de hoek. Herkennen jullie de volgende ijsjes ook nog uit je kinderjaren?


Fantasmikos

1f746d069783a28590425354a81c69f1Grappig genoeg kom ik er nu pas achter wat de officiële naam is van deze goddelijke ijsjes; wij noemden ze gewoon altijd mini’tjes. In Nederland kan ik ze nergens meer vinden, dus als ik in het buitenland ben neem ik het er van en bestel ik deze zakjes met vijf mini-ijsjes achter elkaar. Niet alleen de smaak zelf, ook het hele ritueel om deze ijsjes heen staat met nog bij. De lekkerste voor het laatst bewaren (zoals je ook met winegums doet), maar hier dan toch spijt van krijgen omdat de laatste altijd half is gesmolten. Smaken ruilen met vriendinnetjes want, tja, alhoewel 90% van de bevolking altijd voor aardbeiensmaak gaat, zijn er lonely wolves die appelsmaak prefereren. Ik zou alleen al voor deze ijsjes nu op het vliegtuig stappen naar Spanje.

Joekels
zsv2tc
Dit is vreemd: ik kan gewoon geen foto vinden van de originele Joekels, met gezicht van een soort retarded clown op de verpakking. Dus dan maar deze suffe van Wicky (na-apers zijn het ook) om een beeld te geven van de vormgeving. Dat er geen enkel spoor van deze ijsjes meer te vinden is bewijst misschien wel hoe antiek ze zijn. Ik heb fotoboeken vol van mij, lebberend aan Joekels. Laat je niet misleiden door de naam, zelfs een dreumes kan het presteren om zo’n joekel in een sitting naar binnen te werken. Moet je nagaan hoe lekker ze waren.

Dubbellikkers

index

Om de één of andere reden vind ik de naam voor deze ijsjes een beetje pervers, maar dat ligt denk ik gewoon aan mij. Feit was dat de leus sharing is caring door deze ijsjes uitgevoerd diende te worden (is denk ik wat de makers hebben gehoopt). Feit is ook dat dit in de praktijk bijna nooit het geval was. Was het niet juist chill aan deze ijsjes tot het houten stokje toe had afgelikt, je nóg een heel ijsje had om van te genieten? Pfff, wat nou delen.

Clownijsje

clown

Wat was dat met ijsfabrikanten en clowns? Een soort stille samenwerking? Waarom dachten ze dat kinderen het liefst een clownshoofd zouden aflikken? Nou ja, niet dat je je daar als vierjarige kleuter heel erg druk om maakte. Het was al cool genoeg dat, als je het hele ijsje had opgelikt en je godsganse toet onder zat met witroze smurrie, je ook nog een rode kauwgombal had om eindeloos op te kauwen. Het feest houdt niet op, zeg maar. Toch was die rode bal voor veel ouders reden om hun kinderen naar een ander ijsje te lokken, kan ik me herinneren. ‘Nee, je kleine nichtje mag die niet, dan stikt ze er misschien in. En kom, neem jij hem dan voor de zekerheid ook maar niet. Om gedoe te voorkomen.’ Ik heb deze clown dus niet vaak in mijn handen gehad, maar als er geen jonge jaloerse nichtjes in de buurt waren was het smikkelen geblazen!

Schatkistje
geen-naam
Aan de absolute eenzame top van de kinderijsjes-aanzienladder staat toch wel de schatkist. Wat wil je, als je naast een heerlijke mix van vanille- en chocoladeijs ook nog eens een schat in je kist hebt zitten. Het was eigenlijk hetzelfde idee als met een Happy Meal: het boeide geen fuck dat je speeltje nu zuchtje wind van ellende uit elkaar viel, het ging om het idéé. Om de kick van een extraatje bij je eten. Om de verrassing: hebben we hetzelfde speeltje of hebben we alle twee een ander? Man, als ik terugdenk aan de spanning en opwinding die dit ijsje met zich meebracht voelt mijn hedendaagse leven opeens wel heel saai. Gelukkig worden schatkistjes nog gewoon verkocht, dus misschien van de week inslaan bij de Makro?

Smartie pop-upijsje

cf8kbz4w0aew7il
Dat ik ‘m als laatste zet, betekent natuurlijk niet dat dit ijsje minder lofzang verdient dan de voorgaande. Ik moest gewoon een volgorde kiezen, ja 😉
Dit ijsje had eigenlijk alles: stijl, klasse, leuke features (zoals het omhoog schuiven van het ijs door het staafje omhoog te duwen). Het had ook een gepersonaliseerd element, omdat je zelf bepaalde wanneer je je ijsje nog een stukje omhoog schoof. En wat je deed met de m&ms: ze mee kauwen met het ijs, of even schoon zuigen en apart leggen voor latere consumptie (ja, dat deed ik). En dan heb ik het nog niet gehad over de extra smarties die onderin het buisje zaten (als wat, als toetje? Van iets wat al een toetje is?) Afijn, je snapt het: dit ijs was de bomb.


Pfff, als ik naar bovenstaand rijtje kijk en al haar heerlijkheid, kan ik me niet meer voorstellen dat ik destijds keuzes kon maken bij de ijskar. Was ik me toen al bewust dat keuzes voor extra stress zorgen, en dat je kleine keuzes maar zo veel mogelijk uit kan sluiten? Deed ik toen al mindfulness-oefeningen om rust in mijn hoofd te krijgen om de chaos in ijsjesland te kunnen overzien? Was ik er überhaupt al mee bezig? Niets van dit alles. Ik denk dat ik me gewoon berustte in het feit dat er altijd wel een volgend ijsje zou zijn. En dan nam ik gewoon een ander.

PS. Vinden jullie de hoofdafbeelding ook geen prachtig toekomstbeeld? Dat zijn nog eens goals!

 

Kleine geluksmomentjes #2

Mijn examen halen, een grote reis maken, een jaar samen met mijn vriend: het is allemaal supergaaf, maar het zijn ook grote mijlpalen. Als ik alleen daar mijn geluk uit zou halen, zou de wereld een donkere, kille plek zijn. Soms vergeet ik wel eens dat geluk hem (barf, cliché) vooral in de kleine dingetjes zit. Dan gaan er dagen voorbij dat ik zo op de automatische piloot draai, en ik niet eens door heb dat er eigenlijk allemaal mooie dingen zijn gebeurd die zo insignificant waren dat ik ze op dat moment niet heb opgemerkt. Zonde! Want juist die momenten kunnen je dag van ‘wel oké’ naar ‘helemaal happy’ brengen. Daarom heb ik besloten me via deze rubriek elke week meer te focussen op de kleine lichtpuntjes op de dag. Hier zijn ze dan…

♥ Mijn beste vriendinnetje die me uitnodigt om bij haar te eten, en dan een enorme schaal sushi heeft klaargemaakt. Inclusief zeewiersoepje en gefrituurde garnalen. Het was echt een koningsmaal.

♥ Na ruim zeven uur ijs scheppen afgepeigerd thuiskomen, en dan tegelijkertijd aankomen met mijn vriendje en spontaan alle moeheid vergeten zijn en elkaar de oren van het hoofd praten.

♥ De superrijpe mango’s die ik voor een prikkie bij een nieuw ontdekte supermarkt heb gehaald.

♥ Een Nike Trainig Club-workout doen en erachter komen dat het wel meevalt met de fysieke achteruitgang na een periode wat minder sporten. Ik kan ik elk geval nog gewoon pushups doen!

♥ Mijn oppaskindje die haar A-diploma heeft gehaald en supertrots is op zichzelf.

♥ Een hele zondag kunnen besteden aan een uurtje sporten, wat lekkers bakken en heerlijk luieren.

♥ Een nieuw boek beginnen (Kom hier dat ik u kus van Griet op den Beeck) en zo opgeslokt worden door de verhaallijn, de personages en de schrijfwijze  dat je elk vrij momentje aanpakt om verder te lezen.

♥ Waar Amsterdam eerst nog een stad was die ik bij hoge uitzondering bezocht (en dan was het ook echt een uitje: uren over de grachten wandelen, koffie drinken en appeltaart eten in het Vondelpark, shoppen in de Kalverstraat) kom ik er nu elke dag voor mijn studie en elke keer word ik weer vrolijk van de energie van de stad. En van de chaos.

♥ Maar ook het thuiskomen na zo’n chaotische dag op de universiteit en dan het relatief gemoedelijke Leiden doorfietsen en dankbaar zijn dat er ook een rustigere stad is waar ik een beetje rust terug kan vinden.

Wat waren jouw geluksmomentjes van de afgelopen tijd? En vergeet je soms ook van de ‘kleine dingen’ te genieten, ondanks dat je weet dat dit bijdraagt aan je humeur?

Liefs!

Bron kopafbeelding: hier 

 

 

Kleine geluksmomentjes #1

Mijn examen halen, een grote reis maken, een jaar samen met mijn vriend: het is allemaal supergaaf, maar het zijn ook grote mijlpalen. Als ik alleen daar mijn geluk uit zou halen, zou de wereld een donkere, kille plek zijn. Soms vergeet ik wel eens dat geluk hem (barf, cliché) vooral in de kleine dingetjes zit. Dan gaan er dagen voorbij dat ik zo op de automatische piloot draai, en ik niet eens door heb dat er eigenlijk allemaal mooie dingen zijn gebeurd die zo insignificant waren dat ik ze op dat moment niet heb opgemerkt. Zonde! Want juist die momenten kunnen je dag van ‘wel oké’ naar ‘helemaal happy’ brengen. Daarom heb ik besloten me via deze rubriek elke week meer te focussen op de kleine lichtpuntjes op de dag. Hier zijn ze dan…

♥ De middag doorbrengen op mijn kraakheldere witte dekbed, terwijl de regen tegen het raam tikt en de vogelpoep op mijn raam ook gelijk wordt weggespoeld. Scheelt weer een zeemsessie!

♥ Na de introductieweek allemaal vriendschapsverzoeken op Facebook, waardoor ik me besef dat ik binnen een week weer tientallen nieuwe gezichten heb leren kennen waar vast ook wat potentiële vriendschappen tussen zitten!

♥ Na diezelfde Intreeweek op zaterdag de wekker niet hoeven te zetten en lekker tot elf uur met mijn vriendje in bed kan blijven liggen en werkelijk niks anders doen dan knuffelen.

♥ Mijn beste vriendin die (eindelijk) ook verslaafd is geraakt aan Modern Family, waardoor ik nu een excuus heb om met haar alle seizoenen opnieuw te kunnen kijken.

♥ Mijn vijfjarige oppaskindje die haar armpjes om mijn benen klampt als ze me ziet en blij mijn naam roept.

♥ Het hele weekend niet ingeroosterd zijn op werk, en dus alleen maar hoeven doen waar ik zelf zin in heb.

♥ Na een uurtje yoga in de avond je helemaal uitgerekt en ontspannen voelen, en vervolgens als een blok in slaap vallen.

♥ De nieuwe koffiecupjes van Nespresso die zijn gearriveerd!

Wat waren jouw geluksmomentjes van de afgelopen tijd? En vergeet je soms ook van de ‘kleine dingen’ te genieten, ondanks dat je weet dat dit bijdraagt aan je humeur?

Liefs!

Een frisse start

Oeps, en toen schreef ik opeens ruim twee maanden niet. Heb er een legitieme reden voor? Is mijn huis in de fik gevlogen, heb ik een te gekke baan aangeboden gekregen bij de Vogue waardoor bloggen echt niet meer gaat, of heb ik een weeshuis geadopteerd waardoor ik momenteel iets te drukbezet ben? Niets van dit alles. Integendeel, ik heb de vakantie vooral besteed aan nietsdoen. En, hoe ironisch ook, dit ging me niet in koude kleren zitten. Niksen is af en toe wel eens lekker, maar van te lang suf in bed liggen word je nog suffer. En voor je het weet slaap je uit tot twaalf uur en vraag je je rond half een af hoe laat je je nest weer in zal duiken. En omdat ik geen inspiratie had, schoot bloggen er ook bij in. Niet bepaald een kickass levensstijl, maar met de start van mijn eerste studiejaar en een aantal resoluties wat betreft gezond eten, sporten en slaap ga ik daar verandering in brengen. Ik ga namelijk *tromgeroffel)

♥ Gezonder eten. Dat deed ik al best wel, maar de chocola, alcohol, pizza en tosti’s van de afgelopen week hebben mijn huid en weerstand geen goed gedaan. Vanochtend gooide ik bij wijze van rigoreuze start een eetlepel tarwegras door mijn yoghurt. Dat was achteraf ook wat enthousiast, maar minder chocolade en meer groente lijkt me geen gek idee.

♥ Met mijn Nike Running App heb ik mezelf het doel gesteld om binnen vier maanden een 15 kilometer te lopen. Ik bleef maar vijf en zes kilometertjes hobbelen (wel steeds vaker met afwisseling in de vorm van intervaltraingen), gewoonweg omdat ik de puf niet had om sneller, verder en vaker te gaan. Maar ik ben geen oma, en wat fysieke uitdaging komt mijn zelfvertrouwen, humeur en mijn fitheid ten goede. Bovendoen werkt het ook motiverend om aan een doel te werken, en de 15 (het verste wat ik ooit heb gerend was een 14 kilometer, op de eerste dag van 2014) kilometer leek me wel een gave mijlpaal.

♥ Ik ga elke nacht voor elven in mijn mand liggen, tenzij het echt echt niet anders kan (lees: het is kwart voor twaalf en ik heb mijn Italiaans nog niet bijgespijkerd op Duolingo, haha) maar anders: geen excuses. Goed uitgerust ben ik gewoon zoveel beter te genieten.

♥ Zo vaak als ik maar kan: bloggen. Elke dag kan ik niet beloven, maar zodra ik het bloggen verwerk in mijn vaste routine gaat het verzinnen van onderwerpen veel makkelijker. En ook het schrijven zal dan minder moeite kosten. En ik heb dan altijd wat te doen op de momenten dat ik eigenlijk de snoepkast in wil duiken of doelloos Instagram wil afstruinen. Win-win-win-situatie, niet?

Ik heb nog veel meer dingen waar ik me de komende maanden mee bezig wil houden, ook op het gebied van mijn studie, persoonlijke ontwikkeling boeken lezen en films kijken. Ook wil ik nog bloggen over de te gekke interrailreis die ik met mijn beste vriendin door Europa heb gemaakt, over het begin van mijn studentenleven en over nieuwe recepten die ik heb uitgeprobeerd in de tijd dat ik te lui was om erover te schrijven. Maar dat is voor latere zorg, nu eerst maar eens zorgen dat die pukkels van mijn gezicht verschijnen en mijn energieleven weer iets op peil is. Morgen begint mijn eerste college, dus voldoende energie is van harte welkom.

Liefs!

 

Bron kopafbeelding

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/18226273/?claim=udrdpqtnyu6″>Follow my blog with Bloglovin</a>

 

Het zwarte gat

Het zwarte gat

De examens zijn amper twee weken voorbij en ik weet nu al niet meer waar ik het moet zoeken. De verveling is slopend. En het maakt me niet uit dat iedereen dolgraag in mijn schoenen zou willen staan (‘pfff Anne, vijf weken eerder vrij, ik zou er een moord voor doen’), ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Behalve constant het nummer I just don’t know what to do  van Dusty Springfield te draaien, neuriën en, in een moedige bui, te zingen. En ik weet best wel wat ik eventueel zou kunnen doen met mezelf, maar zelfs daar heb ik even genoeg van. En natuurlijk zou ik ontzettend veel kunnen doen. Er zijn tientallen Netflix-series die ik zou kunnen volgen. Niet helemaal nutteloos, want door mee te kunnen praten met de rest vergroot ik mijn maatschappelijke waarde. Maar Netflix, tja, ik ben er een beetje op uitgekeken en ik heb in mijn hele leven maar één serie volledig afgekeken (meerdere keren zelfs) en dat is Gooische Vrouwen. Geef me een dialoog en ik maak ‘m voor je af. Grey’s Anatomy ging naar de perifierie van mijn bewustzijn (VWO Nederlands-examen, iemand?) toen de musicalaflevering zijn intrede deed (wel een methode om je tv-serie van een acht naar een dikke drie te helpen, mocht dat als producer je wens zijn) en Gossip Girl ging alleen nog maar over drama die ik niet kon volgen of waarvan ik niet begreep waarom mensen er zo dramatisch over doen. House of Cards kijk ik momenteel, maar vind ik ook een beetje irritant vanwege 80% van de cast die nogal vervelend is. Dexter kijk ik met Lou, mijn beste vriendin,, dus daar mag ik me niet aan wagen tenzij zij naast me zit. En met Alex kijk ik Prison Break, maar alleen onder het mom ‘afmaken waar je aan begonnen bent’, al neem ik dat met alle series behalve deze niet zo nauw. Ik wil eigenlijk ook niet dat hij dit avontuur zonder mij afmaakt. Alsof we samen een maand naar Australië gaan en ik na drieënhalve week zeg: joe, ik heb er geen zin meer in, zie je thuis weer! En dan het vliegtuig pak.

Verder zijn er duizenden interessante documentaires en films die ik kan kijken, die niet alleen amuserend zijn maar ook mijn culturele kennis opschroeven en ik dus misschien wel geïnspireerd word om ook iets bij te dragen aan de cultuur of zo. Maar dat is het dus, ik ben uitgekeken. Ik wil in actie komen. Rennen, zei je? Vanochtend gedaan, maar na drie kwartier ben ik dat ook wel weer zat. We moeten het niet te gek maken. Bakken en koken doe ik ook volop, alleen mijn gewoonte om drie keer zoveel troep achter te laten na het produceren van een relatief simpel maaltje gaat me tegenstaan. Het enige waar ik nog zin in heb is werken, want dan kan ik geld verdienen. En hoe meer geld ik spaar, hoe meer ik heb om op onze Interrail te verslonzen aan benodigdheden als drankjes op een terras (niet te vaak), plaatselijke lekkernijen en leuke uitjes. Dus dit zwarte gat zal weldra opgevuld worden met duizenden herinneringen en indrukken, nu is het echter nog drie weekjes (waarvan twee in euforie van mijn behaalde examen, hopelijk) uitzitten. Netflixend. Met een zelfgebakken haverreep in mijn ene hand. En een kop koffie in mijn andere. Het enige goedje wat me ervan weerhoudt dat ik niet helemaal in een diepe zomerslaap val.

 

X

The moment I wake up…

Als ik alle coole ‘entrepreneurs’ (‘ondernemer’ klinkt zo saai en Nederlands) moet geloven, is een vaste ochtendroutine de sleutel tot een succesvol leven. Door een vaste tijd te hebben waarop je opstaat en vervolgens een vast ritme te volgen waar jij je goed bij voelt, bereid je je mentaal en fysiek voor op de dag en gaat alles je die dag zelf makkelijker af. Zie het als een kwartiertje opwarmen voor je workout: alle spieren bewegen soepeler tijdens je training en ook geeft dat kwartiertje je de mogelijkheid om je mentaal voor te bereiden en je voor te nemen om alles te geven dat uurtje. Ikzelf zweer ook bij een vaste ochtendroutine. Niet om mezelf nu klaar te maken voor hele enerverende dagen, want ook op dagen dat ik niets gepland heb volg ik een vast riedeltje. Noem het autisme, noem het een productieve gewoonte, het maakt niet uit. Zolang je voorkomt dat je vijf minuten voor je moet vertrekken uit je bed rolt, de wereld laat weten dat je er ‘vandaag al helemaal geen zin meer in hebt’ en opgefokt je boterham naar binnen schrokt, zit je goed.

Het zit ‘m in bewust je dag beginnen, alvast na te gaan denken wat je wilt gaan doen die dag (‘luieren’ is tijd nemen voor jezelf, en telt in principe ook als activiteit, haha) en jezelf de tijd te gunnen om rustig wakker te worden. Je kunt deze helemaal invullen naar jouw behoeften. Zelf ben ik niet echt te genieten tot ongeveer klokslag 12 (sorry, mensen om mij heen. Ik heb ook goede kanten) dus tot die tijd doe ik het heel rustig aan. Anderen zweren juist bij een knallende start en hupsen bij het ochtendgloren al door de sportschool. Ieder zijn ding.

8:00

Afhankelijk van of ik een doel heb die dag of eigenlijk voor niks mijn bed uit komt, streef ik er naar om voor negen uur uiterlijk naast mijn nest te staan. Op schooldagen was dit altijd zeven uur. Dan word ik wakker, maak ik mijn bed op, raak ik mijn telefoon niet aan (behalve om mijn irritante wekker uit te zetten) en spring ik gelijk onder de douche. Dan voel ik me gelijk wakker en krijg ik niet de neiging tot half twee in mijn bed te liggen Netflixen (been there, done that)

 

8:15

Na het douche doe ik een likje mascara op, domper ik mezelf onder mijn de Brazil Nut bodymist van The Body Shop (helaas uit het assortiment. Ik vrees dat ik de enige ben die dit geurtje kocht) en borstel ik mijn haar. Voor een uitgebreider optutmoment heb ik geen geduld. Ik steilde mijn haar vroeger wel eens, tot ik erachter kwam dat ik al vrij steil haar heb en het effect dat het teweeg bracht nihil was.

 

Pixlr

Mijn nieuwe hippe bohemian dagboekje. Kwam er helaas na het bestellen achter dat ‘ie iets te smal is om lekker in te kunnen schrijven, maar als notitieboekje fungeert -ie prima. 

8:30

Ik drink een glas water met citroensap. Ik weet dat het geen wonderen doet voor mijn spijsvertering, bloedsomloop of andere lichaamsprocessen (kom op, het zijn wat druppels citroen) maar ik vind het een lekker smaakje hebben en ik voel me er frisser door. Daarna zet ik een lekkere kop koffie en nestel ik me op achterbalkon in de keuken. Niet de meest frisse plek, vooral niet als de prullenbak openstaat. Maar de zon staat er altijd perfect op. Dan pak ik mijn notitieboekje en schrijf ik ideetjes op, dingen die zomaar in mijn hoofd rondspoken, dingen die ik heb gedroomd of gedachtes die me dwarszitten. Alles om mijn hoofd leeg te krijgen. Ik heb wel eens Morning Pages geprobeerd (elke ochtend drie bladzijden neerpennen, over van alles en nog wat) maar ik vond dat net weer een te verplicht karakter krijgen. Als ik dan na anderhalve pagina ‘op’ was schreef ik allemaal onzin op, puur om aan mijn eigen dwangmatigheid om de pagina’s vol te krijgen, te voldoen.

8:45

Na mijn cafeïneshotje is het tijd voor ontbijt. Ik begin mijn dag al jaren met hetzelfde: kwark of yoghurt met fruit, muesli en eventueel wat nootjes, dadels of pitjes. Door de jaren heen ben ik wel wat veranderd in voorkeuren, maar het de zuivel met fruit is altijd gebleven. Ik hou van de combinatie van frisse kwark met lekker wat zoets en iets krokants als muesli. Favoriet zijn de AH granola of de Zonnatura Rijkgevulde Muesli. In mijn ‘bio-eten-is-beter’-tijd kocht ik weleens speltmuesli’s van vijf euro, tot ik weer bij zinnen kwam.

Afijn, dit simpele maar voedzame ontbijtje lepel ik op het balkon weg. Ik drink er thee bij. Vaak lekker goedkope van de Aldi: vanille- of rooibossmaak.

 

9:00

Om negen uur begin ik met het checken van sociale media (waar vaak niets bijzonders op te vinden is), dwaal ik wat rond op mijn favoriete blogs of schrijf ik zelf een ideetje uit dat ik heb gekregen.

Dit is mijn simpele ochtendroutine, waarin ik lekker een uur de tijd voor mezelf kan nemen en ongehaast de dag kan beginnen. Ik ben er tevreden mee, want ik verheug me altijd best op de ochtend terwijl ik een doorgewinterd avondmens ben. Toch zijn er graag nog wat nieuwe gewoonten die ik mezelf aan zou willen leren, zoals

 

  1. Mediteren

Ik deed het op een blauwe maandag, toen ik vol zat van de stress van mijn toetsweek en ik mezelf dwong om iets rustigs te gaan doen waarvan ik in elk geval weer normaal kon reageren op mijn omgeving. Ik was werkelijk niet te genieten. Ik vond het heerlijk, en voelde me na een minuut of tien simpelweg concentreren op mijn ademhaling helemaal uitgerust. Alsof ik er een dutje op had zitten. In principe ook niet zo gek, want terwijl je mediteert keer je helemaal ‘in jezelf’ en concentreer je je puur op wat er in je lichaam omgaat. De indrukken van de omgeving hebben dus geen uitwerking meer op je (althans, dat was de bedoeling, ik ben beslist nog geen mediteer-expert geworden) en daardoor voelt het alsof je even hebt geslapen.

 

Morning Pages

Ik wil het eigenlijk een nieuwe kans geven. Het vast schrijven van drie pagina’s over alles wat er in je omgaat, zou je creativiteit, productiviteit en focus vergroten. Klinkt me toch allemaal iets te mooi in te horen om zomaar af te schrijven als ‘niets voor mij’. Bovendien hou ik van schrijven. Als er iets is wat ik verplichte gewoonte in zou moeten voeren, is het wel schrijven.

 

  1. Yoga

Vooral van het YouTube-account Yoga With Adrienne. Ik heb veertien hele dagen van haar 30 Day Yoga Challenge voltooid (iets met examens, drukte en excuusjes) en voelde me na een sessie niet alleen leniger en fitter, maar ook mijn hoofd was een stuk rustiger en ik dacht positiever over mezelf. Tijd om dit weer eens in het dagritme te verwerken, al is het maar een kwartiertje in de ochtend.

 

  1. Gratitude Journal

Lijkt een beetje op de Morning Pages, alleen concentreer je je bij die dankbaarheidsdagboekje puur op de dingen waar je dankbaar in bent in je leven. Lijkt me heel fijn om de dag steevast met een positieve noot te beginnen. Al lijkt het me dat je op een gegeven moment uit’ge thank you-ed bent? En dan ga ik op een geveven moment dankbaar zijn omdat het moet, en dus voor dingen waar ik eigenlijk helemaal niet dankbaar voor ben. ‘Ik ben dankbaar voor de regenbui die zojuist op ons is neergestreken terwijl ik vergeten ben de was naar binnen te halen.’ Nehh…

 

  1. Een leuk gesprekje met iemand

De dag sociaal beginnen. Hm, nooit geprobeerd, tenzij ik met iemand logeer of op vakantie ben. Mijn moeder ziet me al aankomen: ‘Ha mam, lekker geslapen? Wat ga je vandaag doen?’ Ik denk dat ze gaat denken dat ik hondsdol ben. Toch ga ik vaker proberen tegen mijn omgeving ’s ochtends wat liever te zijn. Het geeft me uiteindelijk ook een positief gevoel over mezelf, wat me uiteindelijk uit dat donkere hol dat ‘ochtendhumeur’ heet helpt. Mijn vriend begroet ik elke ochtend met een lief gesprekje en een knuffel, waarom de rest van het huis niet?

 

Bovenstaande gewoontes zal ik proberen stap voor stap te integreren in de eerste uurtjes van de komende dagen, en natuurlijk zal ik updates geven over hoe me dat vergaat. En tot die tijd is het een kwestie van elke ochtend wakker worden met de gedachten: it’s going to be a good day.

 

Liefs, Anne

 

 

 

 

 

 

 

 

Het verlossende telefoontje, en dan?

Over zeven dagen precies om deze tijd heb ik de examenuitslag gehoord, en als ik al mijn examens een beetje naar behoren heb nagekeken kloppen mijn verwachtingen en ben ik dan dus gewoon geslaagd! Eindelijk af van het VWO en op naar de universiteit, genoeg reden voor een feestje dus. Aangezien het nu half een is en ik opeens overvallen word door een euforisch gevoel waarmee ik onmogelijk in slaap kan vallen, even een kort lijstje van alles waar ik me op verheug als dat examen eindelijk in de pocket is.

  1. Ik heb officieel vakantie!

Oké, oké, eigenlijk rust ik al ruim twee weken op mijn lauweren, maar volgende week woensdag is ook mijn laatste matchingdag in Amsterdam waarvoor ik nog een online tentamen moet maken. Dus het is echt wachten tot het verlossende telefoontje tot ik vind dat ik ook echt daadwerkelijk vakantie heb. Niet dat ik dan de hele dag kan Netflixen, want ik ga nog ijs scheppen, oppassen (sparen voor… oké, dat vertel ik straks) en ik wil ook nog een beetje in shape blijven dus ook mijn hardloopschoenen gaan het nog vaak met me te stellen krijgen. Maar het idee dat ik, als ik zou willen, van ’s ochtends tot ’s avonds in mijn bed zou mogen liggen meuren is toch een hemels idee?

 

2. De interrail is dichterbij

Er is weinig waar ik zo naar uitgekeken heb in mijn leven als deze drie weken durende Interrail met mijn beste vriendinnetje door Europa. Ik zie het daadwerkelijk als de reis waardoor ik een verantwoordelijke, zelfstandige vrouw wordt die zonder iemands hulp haar boontjes kan doppen. In werkelijkheid zal ik na deze reis hooguit weten hoe het Europese spoorwegenstelsel in elkaar zit (of ik begrijp het nog minder) maar fantaseren mag altijd. Met z’n tweetjes naar Oost- en Zuid-Europa, zeven landen bezoeken in 22 dagen. Met ons rugzakje. Superspannend, maar des te gaver.

 

3. Nooit … meer… wiskunde

Need I say more? Nee, dat dacht ik ook niet

 

4. Oui oui, à Paris

Midden augustus is mijn tante, die in Nanterre woont (een wijk net buiten Parijs) op vakantie en ze was zo lief om haar appartement voor mijn broer en mij beschikbaar te stellen. Dat hoefde ze geen twee keer te zeggen. We hebben nog geen specifieke datum afgesproken, maar ergens middenin de maand zullen we (Michael, zijn vriendinnetje, mijn vriendje en ik) afreizen naar de Franse hoofdstad om daar stokbroodjes naar binnen te schuiven, de Eiffeltoren aan te raken en onze Franse vocabulaire op de proef te stellen.

 

5. Beginnen met mijn studie

Mits de matchingperiode waar ik nu in zit niet helemaal rampzalig verloopt en ik niet met spoed word verzocht een andere studie te zoeken, ga ik een mediastudie doen aan de Universiteit van Amsterdam en ik ben er erg enthousiast over! Want zie punt 3, en natuurlijk de interessante nieuwe vakken, nieuwe mensen, nieuwe stad, nieuwe ervaringen en een nieuwe kans om mensen het idee te geven dat ik ook gewoon normaal ben (grapje, dat gaat niet lukken). En een stap dichterbij mijn droombaan: redactrice bij De Wereld Draait door 😉 Of bij de Cosmopolitan. Glamour mag ook.

 

 

6. Feestjûh!

Even alle groteske toekomstdromen daargelaten; de dag van de examenuitslag wordt natuurlijk gekkenhuis. Ouders uitzinnig (hoeft ze nooit meer naar die saaie ouderavonden ;)), vriendinnen blij, examenfeestjes, likes verzamelen op Facebook met een rugtas-aan-de-vlag-foto: ik kan haast niet wachten!

 

Komend weekje is dus een beetje stilte voor de storm. Ik probeer er heus wel van te genieten hoor, maar dat wachten op die uitslag duurt langer dan verwacht en ik wil zo graag weten wat mijn cijfers zijn. Pfff… Nou ja, leven in ’t moment, zeggen ze toch? Toch leg ik alvast heel on-mindful de champagne alvast koud, ter voorbereiding voor donderdag de 16e

 

Liefs, Anne