Het zwarte gat

Het zwarte gat

De examens zijn amper twee weken voorbij en ik weet nu al niet meer waar ik het moet zoeken. De verveling is slopend. En het maakt me niet uit dat iedereen dolgraag in mijn schoenen zou willen staan (‘pfff Anne, vijf weken eerder vrij, ik zou er een moord voor doen’), ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Behalve constant het nummer I just don’t know what to do  van Dusty Springfield te draaien, neuriën en, in een moedige bui, te zingen. En ik weet best wel wat ik eventueel zou kunnen doen met mezelf, maar zelfs daar heb ik even genoeg van. En natuurlijk zou ik ontzettend veel kunnen doen. Er zijn tientallen Netflix-series die ik zou kunnen volgen. Niet helemaal nutteloos, want door mee te kunnen praten met de rest vergroot ik mijn maatschappelijke waarde. Maar Netflix, tja, ik ben er een beetje op uitgekeken en ik heb in mijn hele leven maar één serie volledig afgekeken (meerdere keren zelfs) en dat is Gooische Vrouwen. Geef me een dialoog en ik maak ‘m voor je af. Grey’s Anatomy ging naar de perifierie van mijn bewustzijn (VWO Nederlands-examen, iemand?) toen de musicalaflevering zijn intrede deed (wel een methode om je tv-serie van een acht naar een dikke drie te helpen, mocht dat als producer je wens zijn) en Gossip Girl ging alleen nog maar over drama die ik niet kon volgen of waarvan ik niet begreep waarom mensen er zo dramatisch over doen. House of Cards kijk ik momenteel, maar vind ik ook een beetje irritant vanwege 80% van de cast die nogal vervelend is. Dexter kijk ik met Lou, mijn beste vriendin,, dus daar mag ik me niet aan wagen tenzij zij naast me zit. En met Alex kijk ik Prison Break, maar alleen onder het mom ‘afmaken waar je aan begonnen bent’, al neem ik dat met alle series behalve deze niet zo nauw. Ik wil eigenlijk ook niet dat hij dit avontuur zonder mij afmaakt. Alsof we samen een maand naar Australië gaan en ik na drieënhalve week zeg: joe, ik heb er geen zin meer in, zie je thuis weer! En dan het vliegtuig pak.

Verder zijn er duizenden interessante documentaires en films die ik kan kijken, die niet alleen amuserend zijn maar ook mijn culturele kennis opschroeven en ik dus misschien wel geïnspireerd word om ook iets bij te dragen aan de cultuur of zo. Maar dat is het dus, ik ben uitgekeken. Ik wil in actie komen. Rennen, zei je? Vanochtend gedaan, maar na drie kwartier ben ik dat ook wel weer zat. We moeten het niet te gek maken. Bakken en koken doe ik ook volop, alleen mijn gewoonte om drie keer zoveel troep achter te laten na het produceren van een relatief simpel maaltje gaat me tegenstaan. Het enige waar ik nog zin in heb is werken, want dan kan ik geld verdienen. En hoe meer geld ik spaar, hoe meer ik heb om op onze Interrail te verslonzen aan benodigdheden als drankjes op een terras (niet te vaak), plaatselijke lekkernijen en leuke uitjes. Dus dit zwarte gat zal weldra opgevuld worden met duizenden herinneringen en indrukken, nu is het echter nog drie weekjes (waarvan twee in euforie van mijn behaalde examen, hopelijk) uitzitten. Netflixend. Met een zelfgebakken haverreep in mijn ene hand. En een kop koffie in mijn andere. Het enige goedje wat me ervan weerhoudt dat ik niet helemaal in een diepe zomerslaap val.

 

X

The moment I wake up…

Als ik alle coole ‘entrepreneurs’ (‘ondernemer’ klinkt zo saai en Nederlands) moet geloven, is een vaste ochtendroutine de sleutel tot een succesvol leven. Door een vaste tijd te hebben waarop je opstaat en vervolgens een vast ritme te volgen waar jij je goed bij voelt, bereid je je mentaal en fysiek voor op de dag en gaat alles je die dag zelf makkelijker af. Zie het als een kwartiertje opwarmen voor je workout: alle spieren bewegen soepeler tijdens je training en ook geeft dat kwartiertje je de mogelijkheid om je mentaal voor te bereiden en je voor te nemen om alles te geven dat uurtje. Ikzelf zweer ook bij een vaste ochtendroutine. Niet om mezelf nu klaar te maken voor hele enerverende dagen, want ook op dagen dat ik niets gepland heb volg ik een vast riedeltje. Noem het autisme, noem het een productieve gewoonte, het maakt niet uit. Zolang je voorkomt dat je vijf minuten voor je moet vertrekken uit je bed rolt, de wereld laat weten dat je er ‘vandaag al helemaal geen zin meer in hebt’ en opgefokt je boterham naar binnen schrokt, zit je goed.

Het zit ‘m in bewust je dag beginnen, alvast na te gaan denken wat je wilt gaan doen die dag (‘luieren’ is tijd nemen voor jezelf, en telt in principe ook als activiteit, haha) en jezelf de tijd te gunnen om rustig wakker te worden. Je kunt deze helemaal invullen naar jouw behoeften. Zelf ben ik niet echt te genieten tot ongeveer klokslag 12 (sorry, mensen om mij heen. Ik heb ook goede kanten) dus tot die tijd doe ik het heel rustig aan. Anderen zweren juist bij een knallende start en hupsen bij het ochtendgloren al door de sportschool. Ieder zijn ding.

8:00

Afhankelijk van of ik een doel heb die dag of eigenlijk voor niks mijn bed uit komt, streef ik er naar om voor negen uur uiterlijk naast mijn nest te staan. Op schooldagen was dit altijd zeven uur. Dan word ik wakker, maak ik mijn bed op, raak ik mijn telefoon niet aan (behalve om mijn irritante wekker uit te zetten) en spring ik gelijk onder de douche. Dan voel ik me gelijk wakker en krijg ik niet de neiging tot half twee in mijn bed te liggen Netflixen (been there, done that)

 

8:15

Na het douche doe ik een likje mascara op, domper ik mezelf onder mijn de Brazil Nut bodymist van The Body Shop (helaas uit het assortiment. Ik vrees dat ik de enige ben die dit geurtje kocht) en borstel ik mijn haar. Voor een uitgebreider optutmoment heb ik geen geduld. Ik steilde mijn haar vroeger wel eens, tot ik erachter kwam dat ik al vrij steil haar heb en het effect dat het teweeg bracht nihil was.

 

Pixlr

Mijn nieuwe hippe bohemian dagboekje. Kwam er helaas na het bestellen achter dat ‘ie iets te smal is om lekker in te kunnen schrijven, maar als notitieboekje fungeert -ie prima. 

8:30

Ik drink een glas water met citroensap. Ik weet dat het geen wonderen doet voor mijn spijsvertering, bloedsomloop of andere lichaamsprocessen (kom op, het zijn wat druppels citroen) maar ik vind het een lekker smaakje hebben en ik voel me er frisser door. Daarna zet ik een lekkere kop koffie en nestel ik me op achterbalkon in de keuken. Niet de meest frisse plek, vooral niet als de prullenbak openstaat. Maar de zon staat er altijd perfect op. Dan pak ik mijn notitieboekje en schrijf ik ideetjes op, dingen die zomaar in mijn hoofd rondspoken, dingen die ik heb gedroomd of gedachtes die me dwarszitten. Alles om mijn hoofd leeg te krijgen. Ik heb wel eens Morning Pages geprobeerd (elke ochtend drie bladzijden neerpennen, over van alles en nog wat) maar ik vond dat net weer een te verplicht karakter krijgen. Als ik dan na anderhalve pagina ‘op’ was schreef ik allemaal onzin op, puur om aan mijn eigen dwangmatigheid om de pagina’s vol te krijgen, te voldoen.

8:45

Na mijn cafeïneshotje is het tijd voor ontbijt. Ik begin mijn dag al jaren met hetzelfde: kwark of yoghurt met fruit, muesli en eventueel wat nootjes, dadels of pitjes. Door de jaren heen ben ik wel wat veranderd in voorkeuren, maar het de zuivel met fruit is altijd gebleven. Ik hou van de combinatie van frisse kwark met lekker wat zoets en iets krokants als muesli. Favoriet zijn de AH granola of de Zonnatura Rijkgevulde Muesli. In mijn ‘bio-eten-is-beter’-tijd kocht ik weleens speltmuesli’s van vijf euro, tot ik weer bij zinnen kwam.

Afijn, dit simpele maar voedzame ontbijtje lepel ik op het balkon weg. Ik drink er thee bij. Vaak lekker goedkope van de Aldi: vanille- of rooibossmaak.

 

9:00

Om negen uur begin ik met het checken van sociale media (waar vaak niets bijzonders op te vinden is), dwaal ik wat rond op mijn favoriete blogs of schrijf ik zelf een ideetje uit dat ik heb gekregen.

Dit is mijn simpele ochtendroutine, waarin ik lekker een uur de tijd voor mezelf kan nemen en ongehaast de dag kan beginnen. Ik ben er tevreden mee, want ik verheug me altijd best op de ochtend terwijl ik een doorgewinterd avondmens ben. Toch zijn er graag nog wat nieuwe gewoonten die ik mezelf aan zou willen leren, zoals

 

  1. Mediteren

Ik deed het op een blauwe maandag, toen ik vol zat van de stress van mijn toetsweek en ik mezelf dwong om iets rustigs te gaan doen waarvan ik in elk geval weer normaal kon reageren op mijn omgeving. Ik was werkelijk niet te genieten. Ik vond het heerlijk, en voelde me na een minuut of tien simpelweg concentreren op mijn ademhaling helemaal uitgerust. Alsof ik er een dutje op had zitten. In principe ook niet zo gek, want terwijl je mediteert keer je helemaal ‘in jezelf’ en concentreer je je puur op wat er in je lichaam omgaat. De indrukken van de omgeving hebben dus geen uitwerking meer op je (althans, dat was de bedoeling, ik ben beslist nog geen mediteer-expert geworden) en daardoor voelt het alsof je even hebt geslapen.

 

Morning Pages

Ik wil het eigenlijk een nieuwe kans geven. Het vast schrijven van drie pagina’s over alles wat er in je omgaat, zou je creativiteit, productiviteit en focus vergroten. Klinkt me toch allemaal iets te mooi in te horen om zomaar af te schrijven als ‘niets voor mij’. Bovendien hou ik van schrijven. Als er iets is wat ik verplichte gewoonte in zou moeten voeren, is het wel schrijven.

 

  1. Yoga

Vooral van het YouTube-account Yoga With Adrienne. Ik heb veertien hele dagen van haar 30 Day Yoga Challenge voltooid (iets met examens, drukte en excuusjes) en voelde me na een sessie niet alleen leniger en fitter, maar ook mijn hoofd was een stuk rustiger en ik dacht positiever over mezelf. Tijd om dit weer eens in het dagritme te verwerken, al is het maar een kwartiertje in de ochtend.

 

  1. Gratitude Journal

Lijkt een beetje op de Morning Pages, alleen concentreer je je bij die dankbaarheidsdagboekje puur op de dingen waar je dankbaar in bent in je leven. Lijkt me heel fijn om de dag steevast met een positieve noot te beginnen. Al lijkt het me dat je op een gegeven moment uit’ge thank you-ed bent? En dan ga ik op een geveven moment dankbaar zijn omdat het moet, en dus voor dingen waar ik eigenlijk helemaal niet dankbaar voor ben. ‘Ik ben dankbaar voor de regenbui die zojuist op ons is neergestreken terwijl ik vergeten ben de was naar binnen te halen.’ Nehh…

 

  1. Een leuk gesprekje met iemand

De dag sociaal beginnen. Hm, nooit geprobeerd, tenzij ik met iemand logeer of op vakantie ben. Mijn moeder ziet me al aankomen: ‘Ha mam, lekker geslapen? Wat ga je vandaag doen?’ Ik denk dat ze gaat denken dat ik hondsdol ben. Toch ga ik vaker proberen tegen mijn omgeving ’s ochtends wat liever te zijn. Het geeft me uiteindelijk ook een positief gevoel over mezelf, wat me uiteindelijk uit dat donkere hol dat ‘ochtendhumeur’ heet helpt. Mijn vriend begroet ik elke ochtend met een lief gesprekje en een knuffel, waarom de rest van het huis niet?

 

Bovenstaande gewoontes zal ik proberen stap voor stap te integreren in de eerste uurtjes van de komende dagen, en natuurlijk zal ik updates geven over hoe me dat vergaat. En tot die tijd is het een kwestie van elke ochtend wakker worden met de gedachten: it’s going to be a good day.

 

Liefs, Anne

 

 

 

 

 

 

 

 

Het verlossende telefoontje, en dan?

Over zeven dagen precies om deze tijd heb ik de examenuitslag gehoord, en als ik al mijn examens een beetje naar behoren heb nagekeken kloppen mijn verwachtingen en ben ik dan dus gewoon geslaagd! Eindelijk af van het VWO en op naar de universiteit, genoeg reden voor een feestje dus. Aangezien het nu half een is en ik opeens overvallen word door een euforisch gevoel waarmee ik onmogelijk in slaap kan vallen, even een kort lijstje van alles waar ik me op verheug als dat examen eindelijk in de pocket is.

  1. Ik heb officieel vakantie!

Oké, oké, eigenlijk rust ik al ruim twee weken op mijn lauweren, maar volgende week woensdag is ook mijn laatste matchingdag in Amsterdam waarvoor ik nog een online tentamen moet maken. Dus het is echt wachten tot het verlossende telefoontje tot ik vind dat ik ook echt daadwerkelijk vakantie heb. Niet dat ik dan de hele dag kan Netflixen, want ik ga nog ijs scheppen, oppassen (sparen voor… oké, dat vertel ik straks) en ik wil ook nog een beetje in shape blijven dus ook mijn hardloopschoenen gaan het nog vaak met me te stellen krijgen. Maar het idee dat ik, als ik zou willen, van ’s ochtends tot ’s avonds in mijn bed zou mogen liggen meuren is toch een hemels idee?

 

2. De interrail is dichterbij

Er is weinig waar ik zo naar uitgekeken heb in mijn leven als deze drie weken durende Interrail met mijn beste vriendinnetje door Europa. Ik zie het daadwerkelijk als de reis waardoor ik een verantwoordelijke, zelfstandige vrouw wordt die zonder iemands hulp haar boontjes kan doppen. In werkelijkheid zal ik na deze reis hooguit weten hoe het Europese spoorwegenstelsel in elkaar zit (of ik begrijp het nog minder) maar fantaseren mag altijd. Met z’n tweetjes naar Oost- en Zuid-Europa, zeven landen bezoeken in 22 dagen. Met ons rugzakje. Superspannend, maar des te gaver.

 

3. Nooit … meer… wiskunde

Need I say more? Nee, dat dacht ik ook niet

 

4. Oui oui, à Paris

Midden augustus is mijn tante, die in Nanterre woont (een wijk net buiten Parijs) op vakantie en ze was zo lief om haar appartement voor mijn broer en mij beschikbaar te stellen. Dat hoefde ze geen twee keer te zeggen. We hebben nog geen specifieke datum afgesproken, maar ergens middenin de maand zullen we (Michael, zijn vriendinnetje, mijn vriendje en ik) afreizen naar de Franse hoofdstad om daar stokbroodjes naar binnen te schuiven, de Eiffeltoren aan te raken en onze Franse vocabulaire op de proef te stellen.

 

5. Beginnen met mijn studie

Mits de matchingperiode waar ik nu in zit niet helemaal rampzalig verloopt en ik niet met spoed word verzocht een andere studie te zoeken, ga ik een mediastudie doen aan de Universiteit van Amsterdam en ik ben er erg enthousiast over! Want zie punt 3, en natuurlijk de interessante nieuwe vakken, nieuwe mensen, nieuwe stad, nieuwe ervaringen en een nieuwe kans om mensen het idee te geven dat ik ook gewoon normaal ben (grapje, dat gaat niet lukken). En een stap dichterbij mijn droombaan: redactrice bij De Wereld Draait door 😉 Of bij de Cosmopolitan. Glamour mag ook.

 

 

6. Feestjûh!

Even alle groteske toekomstdromen daargelaten; de dag van de examenuitslag wordt natuurlijk gekkenhuis. Ouders uitzinnig (hoeft ze nooit meer naar die saaie ouderavonden ;)), vriendinnen blij, examenfeestjes, likes verzamelen op Facebook met een rugtas-aan-de-vlag-foto: ik kan haast niet wachten!

 

Komend weekje is dus een beetje stilte voor de storm. Ik probeer er heus wel van te genieten hoor, maar dat wachten op die uitslag duurt langer dan verwacht en ik wil zo graag weten wat mijn cijfers zijn. Pfff… Nou ja, leven in ’t moment, zeggen ze toch? Toch leg ik alvast heel on-mindful de champagne alvast koud, ter voorbereiding voor donderdag de 16e

 

Liefs, Anne

 

 

Een week vegetarisch eten

Anne’s vleesloze weekje

Ik ga een week geen vlees eten. Helaas niet uit een of andere diervriendelijke beweegreden, want de mensen om me heen weten hoe het gesteld is met mijn relatie met dieren: ik accepteer hun aanwezigheid, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ook niet omdat ik denk dat het gezonder is om vleesloos te eten (al zijn de hoeveelheden die de gemiddelde Nederlander wekelijks aan dood dier verorbert wel aan de onnodig grote kant, gezondheid technisch gezien), want ik weet dat de eiwitten, vitaminen en mineralen uit vlees onmisbaar zijn en dat het niet makkelijk is om deze stoffen in dezelfde hoeveelheden te vinden in niet-dierlijke producten. De echte reden is dat ik nu net examen heb gedaan, ik me al een beetje verveel (ja, twee dagen in de vakantie en ik weet al niet meer wat te doen met mijn tijd) en ik een uitdaging nodig heb. Nu is een vleesloos weekje misschien niets bijzonders voor fervente groente-, peulen-, en zadeneters, maar ik eet ’s middags steevast ham of kip in mijn tostietje en ook mijn diner is niet compleet zonder een mals biefstukje of een kippenpootje dat ik lekker handmatig uit elkaar kan trekken tot het hele bot is glas geschraapt (ik heb nooit verteld dat ik niet een beetje ranzig ben). Kort gezegd: er zullen wat maatregelen genomen moeten worden om mijn week niet honger lijdend door te moeten komen. Op lange termijn zou ik supplementen moeten slikken om mijn gebrek aan vitaminen en ijzer te compenseren, maar een week zonder zal me hooguit wat lusteloosheid en moeheid bezorgen (ben ik er klaar voor? Nee). Ik ga de boel beperken door lekker aan de eieren, noten, kwark, yoghurt en kaas te gaan. En gewoon een extra portie groenten om dat ‘gat’ op mijn bord op te vullen. Want om die week nu volledig over te stappen op kunstmatig gefabriceerde Valess-burges vind ik een beetje vals spelen. Ik zal het moeten gaan redden met linzen, kikkererwten en ik pel nog een extra eitje. Gelukkig werk ik drie avonden al om zes, waardoor ik toch al zelf moest koken. Dat is makkelijker dan naast mama in de keuken zelf mijn prakkie gaan koken. Iets in me zegt dat dit een leuke week wordt waarin ik lekker creatief mag zijn. Elke dag zal ik een kort verslagje doen over hoe ik heb gegeten en of ik al dalingen merk in mijn energielevel (zal allemaal wel meevallen). Wish me luck!

 

Maandag 30 mei 2016

Nou, dit eerste dagje ging me prima af. Ontbeet natuurlijk gewoon met kwark en muesli, tussendoor cashewnoten of fruit. Als lunch de kipfilet ingeruild voor avocado, kiemen en een eitje. En ’s avonds, tadadada, een aubergine-lasagne: tomatensaus gemaakt met oregano, rozemarijn en basilicum, en dan laagjes van gegrilde aubergine, mozzarella en pecorino. En dan met een ciabatta uit de oven. Lekker man! Kan hem morgen weer eten omdat ik dan vroeg weg moet. Vlees totaal niet gemist.

 

Dinsdag 31 mei 2016

Vandaag ging ook prima, maar vooral omdat ik eigenlijk precies hetzelfde at als gisteren, haha. Ook avocado-broodje in de middag en ’s avonds de aubergine met tomatensaus en kaas, alleen deze keer met spaghetti.

 

Woensdag 1 juni 2016

Niet alleen at ik deze dag diervriendelijk, ook stond ik acht uur op om een wandeling van een uur te maken, gewoon om even lekker wakker te kunnen worden. Ik heb zelf speltbrood gebakken (AH biologische broodmix, hele huis ruikt naar een bakkerijtje) en ’s avonds aten we wraps met humus, falafel, tomaat, ijsbergsla, komkommer en een lekkere knoflooksausje. ’s Avonds getraind in de sportschool. Ik voel me een milieuvriendelijke, sportieve aardebegroeter. Wat een goede dag!

 

Donderdag 2 juni 2016

Ik sta op, eet m’n kwarkje met mango, aardbei, kiwi en muesli en ga dan hardlopen. Halfuur later neem ik een douche en eet ik quinoa met scrambled eggs, tomaat, avocado, bosui, sojasaus en wat zongedroogde tomaatjes. Prima te doen! Daarna snack ik twee framboos-pecannotenhavermoutrepen met kokosrasp. ’s Avonds eet ik een beetje saai: omelet met kaas en omaat en nog een stukje eigen speltbrood. ’s Avonds natuurlijk ijs, dus helemaal diervrij. Ik voel me een goed mens. Ondanks dat ik vandaag heel wat prenatale kuikens in mijn mond geschoven heb.

 

Vrijdag 3 juni 2016

Vanmiddag lunch ik met een broodje mozzarella, tomaat en pesto en beetje avocado. In de avond wordt ’t een salade met gemarineerde tofu, rauwkost, wat pijnboompitjes, gebakken uitjes en hüttenkäse. Ik merk wel dat ik me een beetje futloos en moe voel.

 

 

Links mijn tofu-salade (hoog fitgirlgehalte) en rechts mijn toast met avocado en een gebakken ei die ik zelf ook Instagram-waardig acht, ware het niet dat ik uit principe geen eten op Instagram zet.

 

Zaterdag 4 juni 2016

Vandaag word ik wakker met een heel moe gevoel, en het gaat niet echt weg na koffie en een ontbijt. Ik ga rond twaalf uur rennen. ’s Middags maak ik weer de tofusalade, ’s avonds eet ik bij mijn oppasadres en mijd ik gewoon het vlees. Nog een dag en dan ben ik verlost! Hahaha. Merk dat ik iets lamlendiger word, maar weet niet of ik te weinig eiwitten binnenkrijg of me gewoon aanstel. Waarschijnlijk het tweede

 

Zondag 5 juni 2016

Vandaag ging ook prima. ’s Middags met Lou, mijn beste vriendin, nacho’s met kaas en pepers en lente-ui gegeten, daarna een ijsje. In de avond een flinke pizza met allemaal zooi: pesto, champignons, tomaat, veel kaas en mozzarella (is ook kaas, ik weet het). Dat was mijn vegetarische week alweer!

 

Hoe ging het?

Het ging helemaal prima, het viel me nog alles mee om vleesvrij te eten. Ik voelde ook vrij weinig aan mijn lichaam, aangezien is sowieso een beetje in de vakantiesfeer zit en dus weinig fysieke inspanningen hoef te leveren. Afname in energiepeil worden dus minder snel opgemerkt. Misschien ook omdat deze er helemaal niet was. Vleesvrij eten is ook heel smakelijk, alleen lunchen buiten de deur wordt wat lastiger omdat je eigenlijk bent aangewezen op een kaastosti of een geitenkaassalade (bij de minder hippe tentjes dan). Niet heel spannend.

 

Voor herhaling vatbaar?

Ja, maar dan ga ik ’t misschien nog een tandje moeilijker maken voor mezelf. Bijvoorbeeld geen vlees- en zuivelproducten. Al heb ik geen idee waarom ik mezelf dat aan zou doen. Dus ik denk niet dat ik dat ga doen. Morgen eet ik biefstuk.

 

Liefs, Anne